Statystyki dotyczące częstości występowania wad postawy ciała u dzieci w Polsce pokazują, że badania okresowe prowadzone w poradniach, przedszkolach i szkołach nie spełniają swojej roli. Wiele wad postawy rozpoznawanych jest zbyt późno, co wydłuża czas prowadzonego potem leczenia i rehabilitacji dziecka, często uniemożliwiając całkowite wyleczenie.

Nie boli dziś? Zaboli jutro!

Zaniedbanie wady postawy zwykle ma swoje następstwa w wieku dojrzałym. Istniejące niewielkie zaburzenia postawy powodują z czasem szereg kompensacji i uruchamiają całe łańcuchy biomechaniczne w ciele człowieka. Na przykład nieleczenie płaskostopia lub nieprawidłowego ustawienia stawów kolanowych prowadzi do wtórnych zaburzeń ustawienia stawów biodrowych , miednicy i kręgosłupa, co jest przyczyną zmian zwyrodnieniowych i dyskopatii. Dodatkowo, wszelkim zniekształceniom statycznym z wiekiem zaczyna towarzyszyć ból.  Dlatego tak istotna jest obserwacja małego dziecka, jego postawy i nawyków ruchowych w jego środowisku naturalnym. To niezbędna składowa profilaktyki wad postawy.

Obserwuj pociechę na co dzień

Do najczęściej występujących wad postawy ciała zaliczamy: plecy okrągłe(nadmierna kifoza piersiowa), plecy wklęsłe (zmniejszona kifoza piersiowa i zwiększona lordoza lędźwiowa), plecy płaskie (zmniejszona kifoza piersiowa i zmniejszona lordoza lędźwiowa), kolana koślawe (X), stopy płasko-koślawe. Szczególnie niebezpieczne jest rozpoznanie u małego dziecka skoliozy (skrzywienia bocznego kręgosłupa),  rokowania nie są wówczas korzystne i często po kilku latach dochodzi do zabiegu operacyjnego.

Prawidłowa postawa jest symetryczna, co oznacza, ze prawa i lewa strona ciała wyglądają podobnie. Niepokojącym sygnałem jest stwierdzenie asymetrii postawy w postaci pochylenia głowy, nierównego ustawienia ramion, łopatek, nierównych kątów talii (przestrzeń znajdujące się między kończyną górną i tułowiem na wysokości wcięcia talii, w pozycji stojącej z opuszczonymi rękami) lub odmiennego ustawienia stóp. Nieprawidłowym objawem są także odstające łopatki, nadmiernie zaokrąglone plecy lub wypukły brzuch dziecka, będący często wynikiem nadmiernej lordozy (wygięcia kręgosłupa do przodu) w lędźwiowym odcinku kręgosłupa oraz ustawienie stóp na zewnątrz lub stawianie ich do środka w czasie chodu.